Molukse Acties

Actie Wassenaar

Wassenaar 1970 – “Enkele minuten voor half zeven weerklonk de stem van één van de bijrijders op de voorbank: ‘We naderen ons doel, allen klaarmaken!’ Iedereen bracht zijn uitrusting in orde. De vuurwapens werden geladen en op scherp afgesteld”, schreef Siahaya, één van de Molukse bezetters van de Indonesische ambassade in zijn boek Mena-Muria. Wassenaar ’70: Zuid-Molukkers slaan terug.

Indonesische Ambassade Wassenaar
Drieëndertig Zuidmolukse jongeren waren met verschillende auto’s bijeen gekomen op de hoek van de Rijksstraatweg en de Kerkeboslaan in Wassenaar op 31 augustus 1970, waar de woning van de Ambassadeur van Indonesië stond. Na aankomst renden ze over het gazon richting het huis en drongen er naar binnen. Maar het ging fout. De patrouillerende agent bij de ambassade werd doodgeschoten. De drieëndertig Molukse mannen, waarvan er slechts vier ouder waren dan dertig jaar, bezetten de residentie en gijzelden de aanwezige personen.

Republik Maluku Selatan (RMS)
Toen de Molukkers naar Nederland waren overgebracht, waren ze in een situatie terecht gekomen die ze van tevoren niet hadden kunnen bedenken. Werkeloos en verveeld bleven ze het idee van een eigen staat, de RMS, in een hoog vaandel houden. In augustus van het jaar 1970 maakte de Nederlandse regering de komst van Soeharto naar Nederland bekend. Dat werd ervaren als een klap in het gezicht van de Molukkers, omdat: “De Nederlandse regering de dictator uitnodigde die nog geen vier jaar geleden de opdracht had gegeven om onze leider Chris Soumokil te fusilleren”, zei de kaper er later over. Praten hielp in de ogen van de jonge Molukkers niet meer, waardoor ze besloten tot actie over te gaan en de ambassade in Wassenaar te bezetten.

Einde bezetting Ambassade
Nadat de bezetting twaalf uur had geduurd en er gesprekken waren geweest tussen de Molukse leider Manusama en de gijzelaars, kwamen ze tot de conclusie dat hun doelen waren gehaald. Onder andere: wereld publiciteit voor de strijd en een uitstel van het staatsbezoek van Soeharto. De gijzelaars gaven zich laat in de middag over, nog geen twaalf uur na de start.

Publiciteit Molukse actie
Siahaya vertelt: bij de poort gooiden we onze wapens op een hoopje, Uzi’s, stens, geweren, pistolen, klewangs, messen en handgranaten.’ Pas bij de poort realiseerden de Zuid-Molukkers zich wat ze hadden losgemaakt met hun actie, door de gekte die ze daar aantroffen. “Een paar honderd verslaggevers, radio- en televisiemensen uit vele landen van de wereld stonden zich daar te verdringen om ieder nieuwtje over ons terstond door te geven”, zegt Siahaya.

wassenaar_actie_1970

actie_wassenaar_1970
(Brontekst: http://www.isgeschiedenis.nl/toen/augustus/bezetting_ambassade_van_wassenaar/)
(Foto: http://www.geheugenvannederland.nl/?/nl/items/MHM01:F931617)
(Poster: http://xpats.designserver.nl/pag_zr.php?zi=151,170,171,173,198,&i=2&w=actie%20Wassenaar&m=)

★ ★ ★

Treinkaping bij Wijster

De Molukkers wilden erkenning voor hun politieke idealen, een eigen Zuid-Molukse staat. Toen de Nederlandse regering hier niet toe bereid leek, gingen zeven Molukse jongeren tot actie over. De kapers brachten de trein ongeveer tweeënhalve kilometer voorbij het dorp Wijster tot stilstand. Toen de trein stilstond, scheurden de Molukkers de Sinterklaasverpakkingen open. Tevoorschijn kwamen Winchester karabijnen, stenguns, revolvers en zelfs een uzi-machinepistool. Ook zonder de dansende zwarte pieten op de verpakking, zagen de geweren er nog vrolijk uit doordat ze versierd waren in de kleuren van de Zuid-molukse vlag: blauw, wit, groen en rood. De kaping was begonnen.
Twee doden

Maar vrijwel meteen na aanvang was er in de trein een onverwachte wending in de kaping gekomen door de interventie van machinist Braam, die onrust rook doordat de trein zo abrupt tot stilstand was gekomen. Hij liep door de trein en zag plotseling de gewapende mannen. Eén van de Zuid-molukkers raakte in paniek en schoot de machinist dood, die vervolgens op de treinrails werd gegooid. Maar hier bleef het niet bij en toen de regering niks van zich liet horen, besloten ze later die middag tot de executie van Leo Butler en de volgende ochtend ook Bert Bierling te executeren. Na de dood van Bierling, waren de kapers aangedaan en gingen ze een gematigdere koers volgen. De eerste vier dagen van de actie hadden ze diverse gegijzelden om de beurt aan de harmonicadeuren gebonden om duidelijk te maken dat een aanval op de trein voor iedereen funest zou zijn, maar na de executie besloten ze ook daarmee te stoppen.
Einde treinkaping bij Wijster

Na bemiddeling door de Molukse leider in ballingschap Manusama en de weduwe van Chris Soumokil, oud leider in ballingschap, gaven de kapers zich uiteindelijk op 14 december over. De aan de kaping parallel lopende gijzelingsactie in het Indonesische consulaat in Amsterdam werd op 19 december beëindigd. Bij beide gijzelingen samen waren vier doden gevallen.

2 thoughts on “Molukse Acties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s